Αρχονταρίκι wrote:

Η ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ - ΕΡΜΗΝΕΥΤΙΚΗ ΑΠΟΔΟΣΙΣ ΥΠΟ ΙΩΑΝΝΟΥ Θ. ΚΟΛΙΤΣΑΡΑ
Ἔκδοσις Ἀδελφότητος Θεολόγων ἡ «ΖΩΗ» - Ἔκδοσις τριακοστὴ πρώτη - Ἀθῆναι 2005

ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ - ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΓ’

• Ὑπόδικος πρὸ τοῦ Συνεδρίου, 1-11.
• Συνωμοσία ἐναντίον τῆς ζωῆς του, 12-21.
• Ἀποστολή του ὑπὸ ἀσφαλῆ συνοδείαν εἰς Καισάρειαν, 22-35.

1 Ὁ δὲ Παῦλος, ἀφοῦ προσήλωσε τὸ βλέμμα εἰς τὸ συνέδριον, εἶπε· «Ἄνδρες ἀδελφοί, ἐγὼ ἔχω πολιτευθῆ ἀπέναντι τοῦ Θεοῦ μὲ καθαρὰν συνείδησιν ἔως τὴν ἡμέραν αὐτήν».
2 Ἀλλ’ ὁ ἀρχιερεὺς Ἀνανίας διέταξε τοὺς ὑπηρέτας, ποὺ ἐστέκοντο κοντὰ εἰς τὸν Παῦλον, νὰ τοῦ κτυπήσουν τὸ στόμα.
3 Τότε ὁ Παῦλος εἶπε· «Θὰ σὲ κτυπήσῃ καὶ σὲ ὁ Θεός, τοῖχε ἀσβεστωμένε· καὶ σὺ κάθεσαι νὰ μὲ κρίνῃς σύμφωνα μὲ τὸν νόμον καὶ αὐτὸν τὸν νόμον (ὁ ὁποῖος δίδει τὸ δικαίωμα εἰς τὸν κατηγορούμενον ν’ ἀπολογῆται ἐλεύθερα καὶ δὲν ἐπιτρέπει νὰ τὸν κτυποῦν) τὸν καταπατεῖς, μὲ τὸ νὰ διατάσσῃς νὰ μὲ κτυπήσουν».
4 Αὐτοὶ δὲ, ποὺ ἐστέκοντο κοντὰ εἰς τὸν Παῦλον, εἶπαν· «Τὸν ἀρχιερέα τοῦ Θεοῦ ὑβρίζεις;».
5 Καὶ ὁ Παῦλος εἶπε· «Δὲν ἐγνώριζα, ἀδελφοί, ὅτι εἶναι ἀρχιερεύς· διότι ἔχει γραφῆ: Δὲν θὰ εἵπῃς λόγια κακὰ καὶ ὑβριστικὰ ἐναντίον ἅρχοντος τοῦ λαοῦ σου».
6 Ἐπειδὴ δὲ ὁ Παῦλος ἀντελήφθη ὅτι ἕνα μέρος τοῦ συνεδρίου ἦσαν Σαδδουκαῖοι, τὸ δὲ ἄλλο Φαρισαῖοι, ἐφώναξε δυνατά· «Ἄνδρες ἀδελφοί, ἐγὼ εἶμαι Φαρισαῖος, υἱὸς Φαρισαίου καὶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἐγὼ δικάζομαι, ἐπειδὴ πιστεύω καὶ ἐλπίζω εἰς τὴν ἀνάστασιν τῶν νεκρῶν».
7 Ὅταν δὲ εἶπε αὐτὸ ὁ Παῦλος, ἔγινε ζωηρὰ φιλονικία μεταξὺ τῶν Φαρισαίων καὶ τῶν Σαδδουκαίων καὶ ἐδιχάσθησαν μεταξύ των οἱ σύνεδροι.
8 Διότι οἱ μὲν Σαδδουκαῖοι λέγουν ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀνάστασις οὔτε ἄγγελος οὔτε ψυχὴ ἔξω ἀπὸ τὸ σῶμα. Οἱ δὲ Φαρισαῖοι ὁμολογοῦν καὶ τὰ δὺο, καὶ τὴν ἀνάστασιν τῶν νεκρῶν καὶ τὴν ὕπαρξιν ἀγγέλων καὶ ψυχῶν.
9 Ἔγινε δὲ μεγάλη κραυγὴ καὶ ἀφοῦ ἐσηκώθηκαν οἱ γραμματεῖς τῆς παρατάξεως τῶν Φαρισαίων, ἐλογομαχοῦσαν μὲ θυμὸν καὶ ἔλεγαν· «Τίποτε τὸ κακὸν δὲν εὐρίσκομεν εἰς τὸν ἄνθρωπον αὐτόν· ἐὰν δὲ πνεῦμα ἢ ἄγγελος ὠμίλησε καὶ ἔκαμε ἀποκαλύψεις εἰς αὐτόν, ἂς μὴ μαχώμεθα ἐναντίον τοῦ Θεοῦ».
10 Ἐπειδὴ δὲ ἔγινε ἔντονος ἀντίθεσις καὶ μεγάλη φιλονικία, ἐφοβήθηκε ὁ χιλίαρχος, μήπως καὶ ξεσχισθῇ ἀπὸ αὐτοὺς ὁ Παῦλος, διέταξε νὰ κατεβοῦν οἱ στρατιῶται καὶ νὰ ἁρπάξουν τὸν Παῦλον ἐκ μέσου τῶν συνέδρων καὶ νὰ τὸν ὁδηγήσουν εἰς τὸ στρατόπεδον.
11 Κατὰ δὲ τὴν ἑπομένην νύκτα παρουσιάσθηκε ἔξαφνα εἰς τὸν Παῦλον ὁ Κύριος καὶ εἶπε· «Ἔχε θάρρος, Παῦλε· διότι, ὅπως μὲ παρρησίαν ἐμαρτύρησες καὶ ἐκήρυξες τὴν ἀλήθειαν περὶ ἐμοῦ εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, ἕτσι σύμφωνα μὲ τὸ θεῖον σχέδιον θὰ κηρύξης καὶ εἰς τὴν Ρώμην».

[συνέχεια...]